Het verdwenen klooster Nazareth, of klooster Schaer in de volksmond, stond vanaf 1429 tot ca. 1610 nabij Bredevoort (Achterhoek). Vanuit Windesheim bij Zwolle arriveerden de kloosterlingen hier. Een prima plek. Dicht onder de oppervlakte lagen oude kleilagen; eigenhandig bakte men kloostermoppen (middeleeuwse bakstenen) van de klei. Ook dakpannen. Zelfs kloosterlingen uit het St.-Antoniusklooster in Albergen leerden hier het vak. Leien voor de kloosterkerk kocht men in Duitsland.
Het was een centrum van kennis. Fraaie handschriften werden in de bibliotheek bewaard.

Het klooster lag midden in een ovaal gebied met grachten. Een gedeelte van de Schaarsbeek, achter u, is daarvan nog bewaard. De kloosterlingen hadden van edelman Derck van Lintelo van ’t Walfort bij Aalten de grond geschonken gekregen. De rest van zijn leven bracht Derck in het klooster door. Hij moet vast in de kloosterkerk begraven zijn. Maar alles is bovengronds verdwenen. Wat rest zijn fundamenten en vondsten: kloostermoppen, brokken leisteen, aardewerk en soms menselijke resten.

Eenzame plekken en retraites

Windesheimers vestigden zich het liefst op eenzame plaatsen, waar ook mogelijkheden waren om een klooster eigenhandig te bouwen, met kansen voor een bestendige exploitatie.
De kloosterlingen die behoefte hadden aan een retraite, konden een tijdje in de ‘kluizenaarswoning’ verblijven. De voormalige locatie daarvan is verderop in het Kloosterbos te vinden, op de ‘Schans’ bij het grote informatiebord.

Met dank aan Hans de Graaf voor zijn tekstbijdragen.
De informatieborden en hydrologische maatregelen in het Kloosterbos zijn mede mogelijk gemaakt dankzij een bijdrage van SBNL Natuurfonds.