Wilgengriend: cultuurhistorisch erfgoed én eigentijdse uitdaging
Van de 450 hectare hakgriend die nu nog over is in Nederland, houdt Bosgroepen-lid Michel Jamin zo’n 45 hectare in stand. “Zonder SNL-subsidie zouden we die streekgebonden griendcultuur niet kunnen behouden, maar we moeten daar ook wel wat voor terug doen. Als je de stoven in de griend niet op tijd afzet, dan groeit het te ver door en dan kun je het hakhout ook niet meer gebruiken. Bovendien is griend die goed wordt bijgehouden veel vitaler en eiwitrijker. En daar komen vervolgens ook weer veel meer insecten, amfibieën, vogels en reeën op af. Wilgengrienden dragen enorm bij aan de biodiversiteit. Eigenlijk is elke wilg al een habitatje op zichzelf.”
Sandra Krol is als SNL Projectmedewerker van Bosgroep Zuid Nederland bekend met de bijzondere natuur van het Uitwijkse Veld: “De rol van de Bosgroepen is het aanvragen van de subsidie én daarna controleren of het beheer dusdanig wordt uitgevoerd dat het beheertype in stand wordt gehouden. Voor natuur zijn er 47 beheertypen en zelf vind ik wilgengriend een van de meest interessante beheertypen. Een wilgengriend is een perceel waarop wilgen geplant zijn, die periodiek kort boven de grond worden afgezet. Het gaat om natte bossen van smalbladige wilgen die aan een zeer intensief hakhoutbeheer zijn onderworpen. Een wilgengriend is daarmee niet eenvoudig om te beheren, maar het levert wel een prachtig mozaïeklandschap op met een unieke laag-hoog schakering in het veld.”
De grienden van Jamin worden nog elke drie jaar gehakt. Daardoor ontstaat een boeiende hoog-laagschakering in het landschap met net gekapte wilgenslobben en percelen met 1- tot 3-jarig hout omgeven door graslanden en hoogopgaande bossen. Michel Jamin: “Het is letterlijk en figuurlijk takkenwerk. Het hakken gebeurt in de winter onder natte omstandigheden. Het is zwaar fysiek handwerk dat je niet moet onderschatten. Veel mensen die de wilgengrienden zien zeggen: Oh wat mooi is het hier. En dan denk ik: Hoe krijg ik het in hemelsnaam voor elkaar om die 10 hectare dit jaar te laten hakken.”
Dit is een verkorte versie van het interview met Micel. Lees het hele verhaal op Nature Today >>